پرسش زندگی

پرسش زندگی

زندگی دائما در حال سوال پرسیدن از ماست ،
گاهی زیر لب و یکبار پرسیده و قابل شنیدن نبوده و یا اینکه من و تو جواب نداده ایم و دوباره و دوباره داره میپرسه .

درشب های ” چرا می رنجیم ” ما یادگرفتیم که به عنوان یک انسان هوشیار و ذهن آگاه بین خودمون و تمام تجربه های شخصی تمایز قائل بشیم
بدون هیچ دفاعی اون هارو مستقیم و بدون واسطه تجربه کنیم نه با تصویر های ذهنیمون.

اگر برای تو پریدن از پشت بامی به پشت بام دیگه سخته میتونی پرش از روی یک آجر رو تمرین کنی ،

اگر پیچ احساس ناراحتی در دست تو نیست ولی پیج پشت ی رادیو هم وجود داره که میتونی پذیرش

خودت رو تنظیم کنی و به این شکل به جای تلاش و دست و پا زدن و جنگیدن و طناب کشی با اون احساس

پذیرش خودت رو بالا ببری (همان گستردگی )

ذهن تو رو از آینده میترسونه انگار آینده هیولای حلبی ترسناک ده متریه اما اگر اون هیولای زشت بدقواره رو به اجزاش جدا کنی ، اوراق کنی ،دیگه ترسی وجود نخواهد داشت .

تو درمسیر زندگی خودت مسافرانی را سوار میکنی ، خاطراتت ، احساساتت ، افکارت، تمایلاتت ، بعضی هاشون رو دوست داری ، بعضی هاشون رو نه .

انتخاب با توست میتونی انرژی خودت رو صرف بیرون کردن اون خاطره بکنی ، صرف جنگیدن با اون و صرف باج دادن به اون که در این صورت از مسیرت باز میمونی . اون مسافر جزء تاریخچه ی زندگی توست و پیاده نخواهد شد .

انتخاب تو چیه ؟

آیامیخوای برای یک مسافر هزینه ی گزافی به قیمت عمرت پرداخت کنی ؟

یک راننده ی حرفه ای مسیر اتوبوسش رو با درخواست های لحظه به لحظه ی مسافرانش تغییر نمیده بلکه خودش مقصد و مسیر رو تعیین میکنه.

مقصد تو کجاست از کدام مسیر ؟

ارزشی زندگی کردن رو یادبگیر

مژده بده مژده بده یار پسندید مرا
سایه ی او گشتم و او برد به خورشید مرا
جان دل و دیده ی منم ، گریه خندیده منم
یار پسندیده منم ، یارپسندید مرا
پرتو بی پیرهنم، جان رها کرده تنم
جان رها کرده منم تا نشوم سایه خود باز نبینید مرا

به یاد هوشنگ ابتهاج (سایه)