شناخت نیازهای اساسی

هر کودکی با نیازهایی طبیعی، و البته با شخصیتی سالم به دنیا می‌آید، اما گاه پدر و مادر به این نیازهای طبیعی به شکلی مناسب پاسخ نمی‌دهند؛

زیراکه اولاً شناخت درستی از نیازهای طبیعیِ کودکِ خود ندارند و ثانیاً می‌خواهند از طریق کودک، نیازهای ارضانشدۀ خود را ارضا، و خلأهای درونی خود را پُر کنند.

چنین کودکی به زودی درمی‌یابد که اگر «خودش باشد» و به نیازهای طبیعی خودش توجه کند، امیدی برای جلب توجه والدینش ندارد؛

بنابراین ناخواسته و ناآگاهانه می‌کوشد کسی باشد که پدر و مادرش می‌خواهند، نه کسی که واقعاً هست، و درست از همین جا بزرگ‌ترین فاجعۀ زندگی شروع می‌شود؛

رها کردنِ خود واقعی و زیستن با خودِ غیرواقعی، و همین پایۀ اصلی روان‌رنجوری را تشکیل می‌دهد.