مواجهه با فقدان و سوگ ۲

مواجهه با فقدان و سوگ ۲

《با حضور استاد بزرگوارم اقای دکتر حسن شکرچی》

فرساینده ترین اتفاق در مسیر زندگی سوگ عزیزان است .

گاهی با سوز دل گریه میکنی ، گاهی از گریه دست میکشی ، تلاش میکنی خود را آرام کنی و نمیدونی دقیقا چه کارکنی ، تمام نقشه های مشترکی که برای آینده داشتی ، تغییر کرده.

دیگران به تو می گویند که خودت رو کنترل کن ، قوی باش ،ضعف نشون نده و خودت هم با خودت میگی :(چرا من ؟)

حسرت میخوری ، تمام وقت به او فکر میکنی ، خودت رو سرزنش میکنی و به زندگی لعنت میفرستی ، خیال بافی میکنی ،

اورا میبینی ، صداش رو میشنوی و حتی خیال میکنی قسمتی از بدنت را از دست داده ای .

بی خوابی ، نوسانات خلقی ،اضافه وزن ، کاهش وزن و …را تجربه میکنی .

“بپذیر ، بدون انکار بپذیر”

“غمت را تحربه کن “
در مکان مناسب و زمان مناسب سوگواریت رو ابراز کن .

سوگ نشانه ی ضعف نیست .

بپذیر که صعود سختی در پیش داری .

شاید گاهی نفس کم بیاری .گاهی دو قدم به جلو و یک قدم به عقب برگرد ی اما دوبارع شروع کن .

خودت رو دوست بدار و خودت و زندگی ات را بازیابی کن .

فراموش نکن ، روحی در تو جاریست که از همه چیز بزرگتر است حتی از مرگ و اگر سوگت را مدیریت نکنی او تورا مدیریت خواهد کرد.

کمی به خودت فرصت بده ، برای لحظه ای دستمال را از صورت خودت بردار و اجازه بده در این مسیر

کمی نفسی تازه کنی و بخشی از غمت را رها کنی و یک نامه ی خداحافظی بنویس برای او و برای هرچیز

و هرکسی که رفتنش و رها کردنش برایت سخت است .

با احساس اندوهت خداحافظی کن ، با احسای دلمردگی ، با خشم هایت ، با احساس گناهت و با هرآنچه

که تو را از صعود به قله ی کمال انسانی بازمیدارد ، خداحافظی کن .